Eysing E-Moped

“Iedereen krijgt er een glimlach van”

Uit passie is Alain van Dijk een innovatieve e-moped gaan bouwen met een retro-uitstraling, gebaseerd op het design van motoren zoals die honderd jaar geleden in ons land rondreden. Toen hij met het eerste prototype op de weg ging rijden, bleek de interesse en startte hij samen met jeugdvriend Rik Smits een business.

Hoe is jullie bedrijf tot stand gekomen?
Alain: “Vanaf mijn vierde teken ik al auto’s en motoren. Al op jonge leeftijd wist ik dat ik de richting van ontwerpen op wilde. Toen ik van school af ging, schreef ik me in op de faculteit Industrieel Ontwerpen aan de TU Delft om automotive designer te worden. Ik tekende vooral tweewielers – dat is toch wat makkelijker om te ontwerpen dan een vierwieler – en liet me met name inspireren door klassieke vormen. Tijdens mijn studie liep ik tegen een oude motor van Eysink aan. Het bedrijf uit Amersfoort had in 1897 de eerste Nederlandse auto gemaakt, waarna het zich ook is gaan toeleggen op de productie van motoren. De modellen die ik getekend had, leken sprekend op de Eysink-motoren van weleer. Honderd jaar geleden was er dus iemand die vrijwel precies hetzelfde had getekend. Ik wilde altijd al een voertuig bouwen en dat raakvlak gaf het laatste zetje: ik móést het gewoon doen. Mijn studie zette ik op pauze en met mijn spaarcenten en een deel van mijn studiefinanciering startte ik dit project. Gaandeweg liep ik tegen vrienden aan die zich betrokken voelden en wilden helpen.” Rik: “Vanaf ons zestiende zijn wij vrienden. Alain hockeyde, ik niet. En in zijn team zaten nog andere vrienden van mij. Ik zat op de bank zonder in te vallen. Tijdens de derde helft hoorde ik over zijn ideeën: de ontwikkeling van een volledig elektrische retro e-moped. Een eerbetoon aan de vooroorlogse motorfiets, maar met de techniek van nu. Dat sprak mij aan en ik besloot in te stappen. Samen hebben we het bedrijf opgericht. Daartoe komt mijn achtergrond in marketing en ondernemerschap van pas. Ik zat nog op de Avans Hogeschool, maar heb net als Alain tijdelijk mijn studie onderbroken.” Alain: “In het begin deed ik alles zelf in onze werkplaats in Vught, zoals het buigen van een frame. Maar al gauw kwam ik erachter dat anderen dat veel beter kunnen. Zo kom je in contact met leveranciers en pak je door: onderdelen op elkaar aansluiten, op maat maken, prototype testen. Dat is inmiddels zo’n vier jaar geleden. Sinds april dit jaar zijn we klaar voor serieproductie.”

Hebben jullie ook onderzoek gedaan naar de slagingskans van jullie project?
Rik: “Alain is uit passie begonnen met bouwen. Toen hij met het eerste prototype op de weg ging rijden, bleek de interesse. ‘Wat gaaf!’, hoorde je. ‘Is die ook te koop?’” Alain: “De eerste twee orders waren al snel binnen. Toen gingen we maar eens kijken hoe we het konden opschalen. Het begon uit passie, maar we zagen al snel dat het bestaansrecht had.”

 

“De Eysing is een niet alledaags voertuig, ontworpen voor elke dag. Volledig van staal, handgemaakt in Nederland. Die ouderwetse bouwkwaliteit is redelijk uniek: ik ken nauwelijks nog een productd at géén plastic bevat”

Jullie merknaam lijkt op die van Eysink.
Alain: “De contourlijnen hebben we geleend van Eysink, dat is een ode aan het verleden. Aan die klassieke naam kleeft echter de geur van benzine, en wij maken elektrische motoren – anders besta je over tien jaar niet meer. Maar wel vanuit dezelfde droom. Dick Eysink heeft de eerste Nederlandse auto en motor gebouwd, wij willen ook iets nieuws neerzetten: het retrodesign van een Nederlandse legendarische motorfiets gecombineerd met de techniek van morgen. Vandaar dat we dicht bij de oorspronkelijke naam blijven.”

Je hebt het steeds over een motor, maar is het niet een brommer?
Alain: “Officieel is het zelfs een scooter, maar wij noemen het een Eysing. De Eysing One, ons eerste model, is ontworpen voor in de stad. Een lichtgewicht rijdersmachine met een gewicht van slechts 45 kilo, een lang zadel – kun je met de kids even een ijsje halen – en een uitneembaar accupakket. Die haal je uit de tank en kun je binnen opladen. Heel praktisch. Een niet alledaags voertuig, ontworpen voor elke dag. Volledig van staal, handgemaakt in Nederland. Die ouderwetse bouwkwaliteit is redelijk uniek: ik ken nauwelijks nog een product dat géén plastic bevat. Dus het is geen standaardscooter zoals men die kent. Het is een nicheproduct met de charmes van vroeger en de innovaties van deze tijd. Er bestaat ook niets snellers in de stad dan een Eysing. Het is echt het ultieme stadsvervoersmiddel.”

eysing magazine #7
eysing magazine #7.jpg alain en rik
eysing magazine #7.jpg showroom

Loop je met zo’n in het oog springend model niet het gevaar dat hij gestolen wordt?
Alain: “Daar hebben we goed over nagedacht. Er zit een anti-diefstal tracking systeem in. Met de Eysing-app, waar een GPS-module in zit, kun je hem zo opsporen. En laat je hem ’s avonds voor de deur staan, zonder accu erin, dan kunnen dieven er niets mee – ze kunnen hem hooguit als kunstobject op hun zolder zetten. Ben je niet geregistreerd als Eysing-rijder, dan kun je geen accupakket bij ons bestellen.”

Jullie willen een community opbouwen. Vertel.
Alain: “De eerste honderd kopers van de Eysing One worden ambassadeur, die noemen wij onze pioniers. Zij hebben de One gekocht op basis van het prototype, dus zonder hem concreet gezien te hebben. Zij krijgen een winstdelende obligatie mee, waarmee ze vanaf 2021 drie jaar lang delen in de winst. Het idee erachter is dat ze daarmee de volledige aanschafprijs terugverdienen.” Rik: “We gaan verder nog heel veel dingen organiseren voor de community, variërend van events tot circuitdagen.”

Je zou hierna de Eysing Two verwachten, maar jullie komen met de Alpenjager.
Alain: “De Alpenjager wordt een doorontwikkeling van de One. Maar dan met een enkel zadel, extra vermogen en de heritage van de in 1931 gebouwde Alpenjager, met onder meer de contourlijnen van het origineel en een chromen tank met rode accenten.” Rik: “Met de Alpenjager heeft Dick Eysink in 1931 de zesdaagse duurzaamheidsrace ISDT (Italy | Speed Track Tales) in de Italiaanse Alpen gewonnen. Onze Alpenjager zal handmatig worden gebouwd in een individueel genummerde oplage van slechts 31 stuks, afgeleid van het jaartal 1931. De productie staat gepland voor in het najaar van 2019. Geïnteresseerden kunnen langskomen in onze onlangs geopende concept store in ’s-Hertogenbosch. Maar de verkopen zullen ook deels gaan via exclusieve, door ons gekozen, distributiepartners. Daartoe zijn wij in gesprek met Louwman Exclusive. Zij hebben een portfolio met heel mooie merken. Dat trekt ons aan. En ze hebben de mooiste showroom van het land. Daar zouden wij de Eysing graag neerzetten.” Alain: “Ook het feit dat de enige overgebleven automobiel van Eysink in het Louwman Museum staat, schept een band.”

eysing magazine #7.jpg window
eysing magazine #7 production
eysing magazine #7.jpg doorontwikkeling

Is er interesse uit het buitenland voor dit puur Nederlandse product?
Alain: “We hebben een volledig Nederlandse website, maar we hebben aanvragen uit heel Europa. Echt bizar: gebaseerd op de plaatjes die ze zien, sturen mensen een berichtje.” Rik: “Mooi om te zien, maar we hebben het eerste jaar de focus echt op Nederland. Het tweede jaar gaan we de eerste stappen in het buitenland zetten. Het jaar daarop willen we volledig operationeel zijn in Europa.” Alain: “Het belangrijkste voor ons nu is de kwaliteit, de distributie en de service die je daarbij mag verwachten. Je kunt niet zomaar een stel Eysings naar Barcelona exporteren. Daar moet je eerst stappen voor zetten.”

Waar kunnen mensen voor service terecht?
Rik: “Bij ons in Den Bosch natuurlijk, bij onze bouwers in Utrecht, we werken aan een dealernetwerk om landelijke dekking te bieden. Voor noodgevallen hebben wij een servicebus waarmee een technisch ondersteunende Eysingmedewerker kan langskomen. Maar het onderhoud van de machines is minimaal. Zo gebruikt het systeem geen vloeistoffen en is de Eysing One extreem duurzaam ontworpen, om een leven lang mee te gaan. Hij kent slechts drie draaiende onderdelen: voorwiel, achterwiel en de as van het stuur. Vaak zijn de bewegende onderdelen het meest onderhevig aan slijtage, bijvoorbeeld in geval dat je remt. Daarom hebben we voor de Eysing een regeneratief remsysteem bedacht: op het moment dat je het gas loslaat, laadt het accupakket zichzelf weer op door een dynamo die erin verwerkt zit, wat voor vertraging zorgt. Je hoeft alleen maar gebruik te maken van je handrem als je echt wilt stilstaan. Dus de slijtage is minimaal.”

Kun je de Eysing personaliseren?
Rik: “Alles is mogelijk. Er komt nu een tailor-made editie met een Brabantse vlag over de tank heen. Die heeft de provincie aangeschaft nadat wij in de prijzen waren gevallen op de Dutch Design Week. We konden ook kiezen voor een geldbedrag, maar wij prefereren de exposure die dit biedt.”

Noem eens wat getallen: actieradius, snelheid, prijs.
Alain: “We brengen de One en de Alpenjager uit met twee snelheden: 25 km/h, voor in de stad, zonder helm; en 45 km/h, zodat je hem ook daarbuiten kunt gebruiken, met helm. De actieradius voor beide is 80 kilometer, niet toevallig precies de afstand van Amersfoort naar ’s-Hertogenbosch, van het verleden naar de toekomst. Je laadt hem in vier uur op, maar in twee uur zit je al op 60 à 70 procent van de capaciteit. De One kost vanaf 4.950 euro, inclusief btw. De Alpenjager is op aanvraag – die komt pas later dit jaar.”

Het is nog niet voorgekomen dat ik níét door iemand ben aangesproken bij een stoplicht of dat er getoeterd werd. “Iedereen krijgt er een glimlach van.”

 

 

Waarmee komen jullie na de Alpenjager?
Alain: “Volgend jaar gaan we weer nieuwe Eysings introduceren. Modellen die passen in de heritagelijn, maar ook modellen die richting de toekomst gaan.” Rik: “We hebben enorm veel ideeën, maar ook een strakke planning. We willen onze focus niet verliezen.”

Gaan jullie ooit een auto ontwerpen?
Alain: “Dat is een verwegstadium. Eerst de line-up van de e-mopeds. Als ik een auto zou ontwerpen, dan zou die ook een tijdloos design krijgen. Dat kan ook van de toekomst zijn. Zoals een McLaren: die is klassiek gestyled maar toch heel modern.” Wat rijden jullie zelf? Alain: “Wij rijden alleen een Eysing.” Rik: “Ik hoef maar acht kilometer te overbruggen van mijn huis naar mijn werk. Het is nog niet voorgekomen dat ik níét door iemand ben aangesproken bij een stoplicht of dat er getoeterd werd. Iedereen krijgt er een glimlach van.”

Wanneer is Eysing in jullie ogen geslaagd?
Alain: “Als over honderd jaar iemand anders door onze e-moped geïnspireerd wordt om een nieuwe Eysing te bouwen.”

Auteur: Bart-Jan Brouwer / Fotografie: AGH & Friends